Deze week = Modeweek in Parijs. Vandaar dat redactrice Els niet aanwezig is. Gevolg: ik moet haar taakjes overnemen. Lees: elke dag zakken vol make-up en parfum ledigen, de persmap lezen, en als het boeiend is een kortje over schrijven. De shoprush van april komt dus deels uit mijn pen. En ik mag ook de 'oops' van juni maken (= de laatste leuke pagina waar we harde kritiek leveren op een celeb die er volledig "fout" uit ziet). Laat dat nu net mijn sterkste kant zijn: outfits afbreken...
In volgens nummer (komt uit 20 maart) ben ik ook goed vertegenwoordigd. Er staat een groot artikel in over Kylie, gelinkt aan kom op tegen kanker, en ook Rock Star Daughters is een stukje van mij. Ik sta te springen om eindelijk mijn aller eigenste naam zwart op wit gedrukt te zien. Dat is het nadeel van een maandblad, je moet veel geduld hebben. Veel tijd om ongeduldig te zijn heb ik niet, want er wordt wel degelijk gewerkt! Ik vlieg er gauw weer in.
Het ga jullie nog goed!
x Joni
woensdag 28 februari 2007
maandag 26 februari 2007
nog een vraagje
kent er iemand een vrouw die zich heeft laten steriliseren en daar wilt over vertellen?
...
...
zondag 25 februari 2007
Halftime
Hey mensjes,
Jaja, we zijn dichter bij het einde dan bij het begin. Jammer jammer toch. *schudt haar hoofd in ongeloof* Deze week was het vrij rustig op onze redactie. Er komt weer een special aan (die meestal goed op voorhand zijn voorbereid, lees: weinig werk voor Daisy) én eigenlijk hebben ze geen twee stagiaires tegelijk nodig. Maar ach. We hebben dan maar wat zitten brainstormen voor de Waar eet?-rubriek en heel wat mensen gebeld. Cathérine Moerkerke en Stan Van Samang hadden het onherroepelijk te druk, Frederik Sioen en Bart Peeters willen dan weer wel mijn schoowne stem horen.
Donderdag moest ik naar een persconferentie van Canon, gevolgd door een uitstapje naar een Gentse plastisch chirurg. Uiteindelijk heb ik de chirurg gemist, omdat de afspraak op de allerlaatste moment vervroegd werd en ik dat vervroegde tijdstip niet haalde door de muurvaste soep op de autostrade. De persconferentie was ook al niets, ik was er de enige vrouw, de enige onder 30, de enige die niet van een gespecialiseerd blad was (en zodoende degene die het minst kende van fotoapparatuur) en ik voelde mij er zo heel erg niet op mijn gemak zo.
Deze week zal ik bellen met voornoemde Frederik S. en Bart P., bellen met Kaapstad voor (yet another) important interview, toch nog in Gent geraken voor de plastisch chirurg (vooraleer hij woensdag naar de states vertrekt) en mij verder verdiepen in de wereld van vrouwen en auto's.
Wat de punten betreft, waren ze in feite wel prima uitgezonderd:
- de punten van Frans waartegen ik vastbesloten zal protesteren
- de punten van eindproductie waarbij ik serieuze vraagtekens zet. Nah!
Doeg!
Jaja, we zijn dichter bij het einde dan bij het begin. Jammer jammer toch. *schudt haar hoofd in ongeloof* Deze week was het vrij rustig op onze redactie. Er komt weer een special aan (die meestal goed op voorhand zijn voorbereid, lees: weinig werk voor Daisy) én eigenlijk hebben ze geen twee stagiaires tegelijk nodig. Maar ach. We hebben dan maar wat zitten brainstormen voor de Waar eet?-rubriek en heel wat mensen gebeld. Cathérine Moerkerke en Stan Van Samang hadden het onherroepelijk te druk, Frederik Sioen en Bart Peeters willen dan weer wel mijn schoowne stem horen.
Donderdag moest ik naar een persconferentie van Canon, gevolgd door een uitstapje naar een Gentse plastisch chirurg. Uiteindelijk heb ik de chirurg gemist, omdat de afspraak op de allerlaatste moment vervroegd werd en ik dat vervroegde tijdstip niet haalde door de muurvaste soep op de autostrade. De persconferentie was ook al niets, ik was er de enige vrouw, de enige onder 30, de enige die niet van een gespecialiseerd blad was (en zodoende degene die het minst kende van fotoapparatuur) en ik voelde mij er zo heel erg niet op mijn gemak zo.
Deze week zal ik bellen met voornoemde Frederik S. en Bart P., bellen met Kaapstad voor (yet another) important interview, toch nog in Gent geraken voor de plastisch chirurg (vooraleer hij woensdag naar de states vertrekt) en mij verder verdiepen in de wereld van vrouwen en auto's.
Wat de punten betreft, waren ze in feite wel prima uitgezonderd:
- de punten van Frans waartegen ik vastbesloten zal protesteren
- de punten van eindproductie waarbij ik serieuze vraagtekens zet. Nah!
Doeg!
Duizendpoot
Deze week ontdekte ik dat ik best wel een manusje-van-alles ben... Ik had een behoorlijke to-do-lijst opgesteld voordat Luc met vakantie ging, zodat ik zeker mijn week zou weten te vullen. Ik vat kort en bondig even samen wat ik zoal deed deze week.
Ik vertaalde een mail die TeamTime (uitgave van Comeva, projectgroep van alle vrouwenbladen van Sanoma) zou aankondigen in het Frans. Donderdag zat TeamTime mee in het bladenpakket van elke Sanoma-medewerker en dus was die mail bedoeld om het personeel aan te zetten tot lezen. Donderdag zat de door mij vertaalde mail dan ook in mijn eigen inbox. Ja, toch even een gevoel van voldoening.
Ik schreef ook een artikel over TeamTime voor Sanoma Inside (dat is het blad dat ook maandelijks binnen het bedrijf wordt verdeeld) TeamTime boven dus deze week. Het is trouwens echt wel een leuk magazine! Het gaat over de combinatie werk&gezin en hoe mannen en vrouwen het steeds moeilijker vinden om de boel in balans te houden. Bij deze uitgave stond werk centraal. In het najaar komt er een tweede editie uit waar het dan vooral rond gezin zal draaien.
Daarnaast heb ik nog vlijtig de nodige voorbereidingen getroffen voor de twee producties waarvoor ik nu geheel verantwoordelijk ben. Bellen bellen bellen...tussendoor wat mailen. Maar de producties beginnen aardig vorm te krijgen.
Af en toe doe ik ook wat telefoontjes voor Valerie (erg fijne freelancemadam bij ons op de redactie). Zo had ik Maaike Cafmeyer (Geslacht De Pauw, Basta) aan de lijn deze week. Wat een lachwekkende madam!
Donderdag werd ik verwacht op een persconferentie in het stadhuis van Gent. Onder de aanwezigen: Tom Lanoye en Jan Houtekiet. Grappige bedoeling eigenlijk. Dat journalistieke wereldje blijft me toch boeien. Wat zijn we toch een stel figuren bijeen!
Naast een duizendpoot,zal ik de komende weken ook bereidwillig als proefkonijn dienen. Ik mag het allernieuwste model van epilady testen en een zelfbruiner! Ja wat een stage allemaal niet kan doen voor de vrouwelijke looks!
Op naar alweer een nieuwe week! Het beloofd spannend te worden want onze deadline voor April komt eraan. Volgende week meer nieuwe avonturen!
Kirsten -x-
Ik vertaalde een mail die TeamTime (uitgave van Comeva, projectgroep van alle vrouwenbladen van Sanoma) zou aankondigen in het Frans. Donderdag zat TeamTime mee in het bladenpakket van elke Sanoma-medewerker en dus was die mail bedoeld om het personeel aan te zetten tot lezen. Donderdag zat de door mij vertaalde mail dan ook in mijn eigen inbox. Ja, toch even een gevoel van voldoening.
Ik schreef ook een artikel over TeamTime voor Sanoma Inside (dat is het blad dat ook maandelijks binnen het bedrijf wordt verdeeld) TeamTime boven dus deze week. Het is trouwens echt wel een leuk magazine! Het gaat over de combinatie werk&gezin en hoe mannen en vrouwen het steeds moeilijker vinden om de boel in balans te houden. Bij deze uitgave stond werk centraal. In het najaar komt er een tweede editie uit waar het dan vooral rond gezin zal draaien.
Daarnaast heb ik nog vlijtig de nodige voorbereidingen getroffen voor de twee producties waarvoor ik nu geheel verantwoordelijk ben. Bellen bellen bellen...tussendoor wat mailen. Maar de producties beginnen aardig vorm te krijgen.
Af en toe doe ik ook wat telefoontjes voor Valerie (erg fijne freelancemadam bij ons op de redactie). Zo had ik Maaike Cafmeyer (Geslacht De Pauw, Basta) aan de lijn deze week. Wat een lachwekkende madam!
Donderdag werd ik verwacht op een persconferentie in het stadhuis van Gent. Onder de aanwezigen: Tom Lanoye en Jan Houtekiet. Grappige bedoeling eigenlijk. Dat journalistieke wereldje blijft me toch boeien. Wat zijn we toch een stel figuren bijeen!
Naast een duizendpoot,zal ik de komende weken ook bereidwillig als proefkonijn dienen. Ik mag het allernieuwste model van epilady testen en een zelfbruiner! Ja wat een stage allemaal niet kan doen voor de vrouwelijke looks!
Op naar alweer een nieuwe week! Het beloofd spannend te worden want onze deadline voor April komt eraan. Volgende week meer nieuwe avonturen!
Kirsten -x-
zaterdag 24 februari 2007
het vuurwerk ... op den 1
Halfweg en weer een leuke ervaring rijker.
Vandaag staat er (weliswaar een kort) berichtje van mij op de voorpagina van HLN (niet enkel op de Antwerpse editie).
Ik moet zeggen dat het wel tof is dat ik ook dat heb meegemaakt. Ondertussen heb ik gemiddeld twee kopstukjes per week (over de meest uiteenlopende onderwerpen).
Elke dag is een verrassing, want je weet nooit op voorhand wat er gebeurt.
De krokusvakantie was heel kalm. Zowel qua nieuws als qua redactiebezetting. Bijna de hele week met drie op de redactie gezeten.
Ondertussen heb ik van mijn stagementor de opdracht gekregen om een tussentijdse evaluatie te maken. (Die formulieren van Plantijn hebben dus zijn nut ;-)).
En nu ga ik ophouden voor ik echt begin te zagen.
Als er nog iets is, meld ik het meteen.
greetz, Bert
PS; nog veel succes.
PPS; hoe waren de punten eigenlijk?
Vandaag staat er (weliswaar een kort) berichtje van mij op de voorpagina van HLN (niet enkel op de Antwerpse editie).
Ik moet zeggen dat het wel tof is dat ik ook dat heb meegemaakt. Ondertussen heb ik gemiddeld twee kopstukjes per week (over de meest uiteenlopende onderwerpen).
Elke dag is een verrassing, want je weet nooit op voorhand wat er gebeurt.
De krokusvakantie was heel kalm. Zowel qua nieuws als qua redactiebezetting. Bijna de hele week met drie op de redactie gezeten.
Ondertussen heb ik van mijn stagementor de opdracht gekregen om een tussentijdse evaluatie te maken. (Die formulieren van Plantijn hebben dus zijn nut ;-)).
En nu ga ik ophouden voor ik echt begin te zagen.
Als er nog iets is, meld ik het meteen.
greetz, Bert
PS; nog veel succes.
PPS; hoe waren de punten eigenlijk?
De baan op
Amai, deze week is echt voorbij gevlogen. Misschien omdat ik zoveel afwisseling had dat het nog sneller leek te gaan. Maandagmiddag mocht ik al koers zetten naar de vrt-gebouwen. Was daar toch niet zo gerust op, had int weekend toch weer net iets slechter geslapen. Het interview op zich, dat zag ik helemaal zitten. Het probleem was ... ga ik op mijn eentje die vrt-gebouwen wel vinden. Ben zo hopeloos om de weg te vinden, ben ook wel verwend, mijn gps (een ingebouwde gps, die ik dus niet kon meenemen naar de redactie) zegt mij altijd mooi welke kant ik op moet. Maar nu, een heleboel 'wat als vragen' spookten door mijn hoofd. Gelukkig waren mijn collega's er nog, één van hen heeft mij een plannetje getekend en uitgelegd hoe ik er moest geraken. Maar ... ben toch even misgereden, jaja, maar gelukkig had diezelfde collega ook nog snel vermeld dat er eigenlijk twee opties waren en dus wist ik hoe ik mij moest redden. Zonder veel kleerscheuren kon ik mijn poolwagentje parkeren op de parking van de vrt. Ik was zelfs nog een 20 minuutjes te vroeg. Ideaal dus om de zenuwen een beetje te laten wegzakken. Goeie tip voor de mensen van de vrt : WEGWIJZERS! Enkel op de straat zelf staan (heel) kleine bordjes, als ik daar al geraakt ben zal ik de gebouwen ook wel vinden hé. Maar ja, alles is goed verlopen. In het doolhof van de vrt-gebouwen had ik snel gevonden waar ik moest zijn en Saartje Vandendriessche kwam al heel snel opdagen. Vlot gesprek gehad en met een goed gevoel kon ik terugkeren naar de redactie.
Dinsdagochtend was ik er alweer vandoor. Richting SBS Belgium deze keer. Had daar een afspraak met Lien Degol, de hoofdstyliste van vt4 en VIJFtv. Die mensen hebben het iets beter gedaan met de wegwijzers, vanaf het moment dat je van de autostrade komt, wijzen de bordjes de goede richting. Dank je wel, jullie maken het mij heel gemakkelijk. Lien was trouwens fantastisch, echt een heel toffe madam. Heb natuurlijk wel wat van mijn voorbereide vraagjes 'afgerammeld' maar al snel leek het eerder een tof gesprek dan een interview. Toen het bandje gestopt was, hebben we nog even fijn verder gebabbeld en zij vond het ook een leuk gesprek, bleek achteraf. Nog meer van zulke opdrachten graag ...
Woensdag, opnieuw de baan op. Maar geen interview deze keer, wel een persconferentie. Afspraak: Zaventem luchthaven onder het gele vliegtuig. Vanaf daar werden we mooi naar de loges geleid van Brussels Airlines. Helemaal door de paspoortcontrole natuurlijk. Al je spullen in bakjes doen, broeksriemen uit, jas uit ... en toch was er nog een collega die 'piepte'. Helemaal gefouilleerd, schoenen uit ... je moet blijkbaar iets over hebben voor een persconferentie. Eenmaal op plaats van bestemming, amai, chique, superchique. Eerste aflevering van 'Hello, Goodbye' met Sophie Dewaele bekeken onder het genot van een hapje en een drankje. Lees: kaviaar, zalm, krabsalade, wijnen, echt alles erop en eraan. Ik kan dat leventje wel goed gewoon worden.
Donderdag en vrijdag 'rustig' binnengebleven. Alhoewel, heb voor de eerste keer kennisgemaakt met de stress van een deadline en last-minute beslissingen. Op het allerlaatste moment moesten er nog artikels veranderd worden, de zenders hun informatie bleek niet te kloppen. Enkele films en enkele stukje moesten er uit gegooid worden en veranderd door anderen. Heb zelf dus ook nog tegen de klok op aan het schrijven geweest. Een beetje meegeholpen met de eindredactie. En achteraf positieve commentaar gekregen, want ze vonden mijn last-minute brouwsels helemaal niet slecht. Toch fijn dat ze mij 'nodig hebben', allé dat ze mij toch ook vragen om mee te helpen bij iets dat een half uur later al binnen moet. Ben daar echt 'met mijn gat in de boter gevallen'.
Ik ga er volgende week nog wel moeten invliegen denk ik, interviews afnemen is leuk, maar de artikels schrijven zichzelf niet. Ook weer benieuwd welke kijktips ik de komende week op mij mag nemen.
Maak er weer toffe week van!
Groetjes,
Sofie -xxx-
Dinsdagochtend was ik er alweer vandoor. Richting SBS Belgium deze keer. Had daar een afspraak met Lien Degol, de hoofdstyliste van vt4 en VIJFtv. Die mensen hebben het iets beter gedaan met de wegwijzers, vanaf het moment dat je van de autostrade komt, wijzen de bordjes de goede richting. Dank je wel, jullie maken het mij heel gemakkelijk. Lien was trouwens fantastisch, echt een heel toffe madam. Heb natuurlijk wel wat van mijn voorbereide vraagjes 'afgerammeld' maar al snel leek het eerder een tof gesprek dan een interview. Toen het bandje gestopt was, hebben we nog even fijn verder gebabbeld en zij vond het ook een leuk gesprek, bleek achteraf. Nog meer van zulke opdrachten graag ...
Woensdag, opnieuw de baan op. Maar geen interview deze keer, wel een persconferentie. Afspraak: Zaventem luchthaven onder het gele vliegtuig. Vanaf daar werden we mooi naar de loges geleid van Brussels Airlines. Helemaal door de paspoortcontrole natuurlijk. Al je spullen in bakjes doen, broeksriemen uit, jas uit ... en toch was er nog een collega die 'piepte'. Helemaal gefouilleerd, schoenen uit ... je moet blijkbaar iets over hebben voor een persconferentie. Eenmaal op plaats van bestemming, amai, chique, superchique. Eerste aflevering van 'Hello, Goodbye' met Sophie Dewaele bekeken onder het genot van een hapje en een drankje. Lees: kaviaar, zalm, krabsalade, wijnen, echt alles erop en eraan. Ik kan dat leventje wel goed gewoon worden.
Donderdag en vrijdag 'rustig' binnengebleven. Alhoewel, heb voor de eerste keer kennisgemaakt met de stress van een deadline en last-minute beslissingen. Op het allerlaatste moment moesten er nog artikels veranderd worden, de zenders hun informatie bleek niet te kloppen. Enkele films en enkele stukje moesten er uit gegooid worden en veranderd door anderen. Heb zelf dus ook nog tegen de klok op aan het schrijven geweest. Een beetje meegeholpen met de eindredactie. En achteraf positieve commentaar gekregen, want ze vonden mijn last-minute brouwsels helemaal niet slecht. Toch fijn dat ze mij 'nodig hebben', allé dat ze mij toch ook vragen om mee te helpen bij iets dat een half uur later al binnen moet. Ben daar echt 'met mijn gat in de boter gevallen'.
Ik ga er volgende week nog wel moeten invliegen denk ik, interviews afnemen is leuk, maar de artikels schrijven zichzelf niet. Ook weer benieuwd welke kijktips ik de komende week op mij mag nemen.
Maak er weer toffe week van!
Groetjes,
Sofie -xxx-
Inderdaad half weg en wat vliegt die tijd toch..deze week weer wat interviews mogen doen met Frank Raes en Igor De Camargo en volgende week met Peter Vanden Begin. Niet enkel voetballers dus..ja ik kan niet genoeg zeggen hoe fijn ik het vind, ik ben blij dat ik die keuze heb gemaakt als stage. het is leuk werken en begin mij na die 4weken al echt thuis te voelen op de redactie. Dinsdag was ik zelfs uitgenodigd op de nieuwjaarsreceptie en heb ik eindelijk iedereen is ontmoet
Deze week verwacht ik eindelijk veel feedback nu de storm op de redactie is gaan liggen na een wielerspecial, een nieuwe lay out en een formule 1 special. Ondertussen al heel veel tips gekregen van vele collega's en natuurlijk héél véél bijgeleerd.
Kortom: een geweldige ervaring en een droom die verwezenlijkt wordt.
Sportieve groetjes,
Evelien
Deze week verwacht ik eindelijk veel feedback nu de storm op de redactie is gaan liggen na een wielerspecial, een nieuwe lay out en een formule 1 special. Ondertussen al heel veel tips gekregen van vele collega's en natuurlijk héél véél bijgeleerd.
Kortom: een geweldige ervaring en een droom die verwezenlijkt wordt.
Sportieve groetjes,
Evelien
Abonneren op:
Posts (Atom)